Yet another blog!

Ik was het niet van plan, maar de papa had zo lief gevraagd of hij mijn capriolen in Nigeria ging kunnen volgen via m’n blog, dus bij deze. Misschien zet het me aan weer wat tijd vrij te maken en wat meer te bloggen.
Maandagochtend alvast veel te vroeg vertrokken richting Zaventem. Vliegtuig vertrok om 7u15, er twee uur op voorhand zijn, in Brussel geraken, you can do the math. Van Zaventem eerst een korte vlucht naar Duitsland, Dusseldorf. Een kutluchthaven. Moest er een kleine drie uur wachten, spijtig genoeg nergens plaats om op je gemak te zitten, en ook nergens een stopcontact om de laptop op te laden.
Wel heel goedkoop internet, 8 euro voor een uur, maar als je je laptop niet kan opladen heb je er weinig aan.
Van Dusseldorf dan op een veel te saaie vlucht naar Lagos. Even weinig plaats als anders, even crappy food als de vorige keer, wel een iets nieuwer en dus ook stiller toestel wat wel aangenaam was.
Op zo lange afstandsvluchten is er meestal een scherm waar je naar series/films kan kijken, zo ook deze keer. Wel spijtig, er waren maar een 6-tal films en een stuk of 10 afleveringen van series. Als je wat pech hebt heb je het meeste al gezien, en op 13 u (heen en terug) heb je het ding dus leeggekeken.
Toekomen in Lagos was dan weer wel aangenamer dan vorige keer. Vorige keer was een beetje een schok, warm, vuil, bedelende mensen, allemaal zwarten, een heel negatief beeld. Deze keer voelde het heel normaal aan en veel minder erg
Wel even paniek daar ik de persoon die me moest opwachten niet meteen vond, stond die mens buiten in de regen op me te wachten, daar waar ik net niet gaan zoeken ben.

Inderdaad regen, het is hier een beetje het regenseizoen, en het viel met bakken uit de lucht, aangekomen aan de auto was ik doorweekt. Mede door de regen hebben we ook 2,5u gedaan om de 10KM naar het guesthouse te overbruggen. Daar toegekomen een bord eten gekregen en een heel lekkere appeltaart, en een duik in het zwembad. Ze keken wel wat raar toen ik vroeg of ik in het donker en in de regen mocht zwemmen, maar dat heb ik me niet aangetrokken.
Deze morgen dan veel te vroeg vertrokken voor een binnenlandse vlucht naar Enugu waar de eerste fabriek is die ik moest bezoeken. Veel te vroeg, en een uur vroeger dan nodig, want blijkbaar is hier een tijdsverschil.
Vorige keer was dit niet zo, dus was ik wel wat in de war, heeft iets met dat stom zomeruur te maken dat wij gebruiken.
Verder hier goed ontvangen, en blijkbaar zitten er nog wat belgen of minstens buitenlanders in het hotel die ik zo meteen ga ontmoeten om te lunchen.
Smakelijk.

M’n broer, Mats, praat er al een tijdje over, hij zou op vakantie gaan naar Zuid-Afrika. Intussen heeft het plan al wat meer vorm en zou hij samen met z’n vriendin, Ninke, voor een klein jaar gaan. Ze doen nu beide een vakantiejob om wat bijeen te sparen, en in ruil voor wat babysit spelen kunnen ze via via bij mensen in Zuid-AFrika logeren. Goed voor hem, maar mij sprak het zo niet echt aan. Daar ergens in de broesse zitten voor een paar maanden. Fun!

Tot hij enkele weken terug op Google maps toonde waar hij zal zitten.

Een 15-tal km van Kaapstad, een paar km van de zee, en 500 meter van een groot meer. Hij weet niet juist in welk huis hij zal terechtkomen, maar het ziet er een leuke wijk uit rond een grasveld, en zo ongeveer elk huis heeft een privé zwembad.

De broesse mocht hij hebben, maar een stukje van de bewoonde wereld in Zuid-Afrika en Kaapstad zien zag ik wel zitten. Ik heb het nog niet gevraagd, maar zal niet mee mogen. Dus wens ik het hem toe dat hij er geraakt. Visum regelen en alle andere zaken gaat niet zo vlot. Zeker niet voor meer dan drie maanden omdat je dan meer dan een toeristenvisum nodig hebt.

Hier kan je een meer gedetaïlleerde kaart vinden.