Yet another blog!

Deze week ben ik zoals velen naar het autosalon geweest. Niet om zomaar wat naar auto’s te kijken, binnenkort moet er een nieuwe bestelwagen aangekocht worden voor Avocom, dus het was het ideale moment. Zeker aangezien deze editie de editie voor bedrijvenswagens is. Er stonden naast normale bestelwagens ook een heel pak wagens omgebouwd naar lichte vracht. Op zich was het niet iets waar ik in eerste instantie voor kwam, maar er was dan toch een betaalbare wagen omgebouwd tot lichte vracht met een grote koffer als eindresultaat weer ik interesse in had. Ik ga met de verkoper gaan praten voor een offerte, en na tien minuten praten over opties vraag ik hem om prijs te maken voor de wagen zoals hij daar syaay met een bepaald optiepakket. Krijg ik als antwoord dat dat niet gaat. Ze verkopen die wagen niet echt. De wagen die er stond is enkel gehomologeerd als personenwagen. Ik kon hem wel door de dealer laten aanpassen en zelf laten homologeren, maar zoiets duurt lang en kost wel wat extra uiteraard.

De reden? Om op het autosalon te mogen staan moet een bepaald percentage bedrijfswagens zijn. Aangezien ze er niet genoeg hadden hebben ze er dan maar wat uitgevonden. Vraag me nu af hoeveel wagens ik gezien heb die eigenlijk niet te koop zijn?

Zo af en toe heeft een mens eens een nieuwe uitdaging nodig. Die van mij is enkele weken terug gestart. Een nieuw avontuur, opnieuw met Tijs en Jan.

Ergens in 2004 hadden we samen al CR Solutions opgericht. Een halve hobby die wat serieuzer werd. Niet te serieus want dat bedrijfje is altijd relatief klein gebleven. Voor mij was dit m’n vaste job, voor Tijs en Jan een project in bijberoep. Zij hadden een vaste job bij een andere werkgever. Na enkele jaren ben een tweede project gestart op mezelf, Avocom. Intussen is CR Solutions blijven verder doen met het hosten van websites en ook af en toe ontwikkeling ervan. Met deze nieuwe uitdaging starten we opnieuw met ons drie, ditmaal onder de noemer SumoCoders. Ditmaal met wat meer ervaring, wat meer kapitaal en de zin en het plan er iets van te maken.

Tijs en Jan hebben beide hun job opgegeven om er zich meteen voltijds voor te smijten. We hebben onze intrek genomen in een kantoor in Gentbrugge en van daar gaan we de wereld veroveren.

Jan heeft het al perfect verwoord op zijn blog, we gaan onze bezighouden met zaken waar we echt goed in zijn:

• Advies over Web-Applicaties
• Goede Ideëenomzetten in volledig werkende applicaties
• Goede mobiele applicaties maken

Wij geloven er alvast in en afgaand op de vele positieve reacties totnogtoe jullie ook waarvoor dank!

Ik wou vanavond een ‘grote’ aankoop doen via internet, ik ken de banken intussen, dus bel ik even om de limiet van m’n Master Card voor een maand met een paar 1000 euro op te trekken. Geen probleem meneer, we brengen dat meteen in orde krijg ik te horen. Even ingeven in het systee… oeps, meneer, u heeft een lage score. Ik ga toestemming moeten vragen aan uw dossierbeheerder. Twee uur later ligt m’n aanvraag in Brussel, en moet een of andere pipo beslissen of ik aub even wat van m’n geld mag spenderen :-s

15 jaar ben ik intussen klant bij diezelfde bank, 3 vennootschappen en 1 vereniging hebben er onder mijn naam hun rekeningen. Ze weten meer van mij dan Google als het op m’n financiën aankomt, en op die 15 jaar ben ik nog nooit, en de vennootschappen evenmin, onder nul gegaan. Ik ben een keer abusevelijk op de Preventel lijst terechtgekomen, verder betaal ik zo goed als altijd op tijd m’n facturen. En toch heb ik een slechte score? Is dat misschien het probleem? Dat ik te weinig onder nul ga? Dat ze te weinig verdienen aan mij?

De bank is nog 31 minuten open, zou voldoende moeten zijn voor die pipo om dat goed te keuren hé.

Ik had gehoopt op een meer spannende uitkomst. Laat ik dus twee versies doen, een spannende versie, en de waarheid, aan u om uit te maken welke je verkiest.

Na navraag bij de chauffeur bleek dat hij het pakje wel degelijk op nr 67 afgeleverd had, echter daar wist niemand van iets. En nog steeds, ik ken geen Maria. Omdat het toch wel een vrij kostenlijk pakje was heeft men de chauffeur gevraagd terug te keren naar dat adres en ook aan mij gevraagd om daar aanwezig te zijn. De chauffeur komt recht naar nr 67, het juiste adres. Echter hij herkent niemand van de aanwezigen. De vrouw die getekend heeft voor het pakje is niet aanwezig. Hij beschrijft een wat oudere vrouw, lange grijze haren en met maar 1 arm. Een Maria met maar 1 arm? Zo ken ik er al helemaal geen. Na wat gepalaver besluiten we om aangifte te doen bij de politie. Op het moment dat we naar de chauffeur z’n bestelwagen wandelen, een Mercedes Sprinter, met verlengde wielbasis, elektrisch inklapbare spiegels en een achteruitrijcamera, hoor ik hem opeens roepen. ‘Daar! Dat is ze! Dat is ze!’ Ik zie nog net een voorbijfietsende vrouw, met maar 1 arm, verschrikt achter zich kijken en een tandje bijsteken.  Veel zin had dat laatste niet. De Mercedes Sprinter van de chauffeur was er een uit 2009, een 3-liter V6 met 180 PK en op de koop toe licht geladen. Van een echte achtervolging konden we dus niet spreken. Enkele huizen verder hadden we ze al ingehaald. Na wat vragen waarop de een-armige dame bits reageerde besloten we om de politie erbij te halen. De chauffeur was er zeker van dat zij het was, en ze was verdacht, ze had tenslotte maar 1 arm, zo lopen er niet veel rond.

Lang verhaal kort, de politie heeft een mini-onderzoekje ingesteld, en zij was inderdaad de persoon die getekend had voor het pakje. Haar huis lag trouwens vol met pakjes. Ze had er een ‘hobby’ van gemaakt om samen met haar man pakjes te stelen in en rond Merelbeke. Beide waren werkloos, hadden een invaliditeitsuitkering (haar man had geen benen) en een een tijd terug besloten ze de verveling tegen te gaan met hun nieuwe hobby.

Zij ging op pad met de fiets, op zoek naar adressen waar er regelmatig pakjes afgeleverd werden. Als er niemand thuis was ging ze er vervolgens zelf gaan staan wachten tot er een levering was die ze kon aftekenen. Eens afgetekend gaf ze een seintje aan haar man, die haar dan kwam halen met de wagen. Een aangepast model van een Fiat Fiorino Qubo, de man had tenslotte geen benen. Eens thuisgekomen vlogen de pakjes op een grote hoop, ze deden ze zelf niet open. De kick was genoeg blijkbaar.

Ik verwacht nog een uitnodiging van de burgemeester voor een kleine huldiging op het gemeentehuis als bedanking voor het weer iets veiliger maken van Merelbeke. Maar beste burgervader, als je dit zou lezen, dit is helemaal niet nodig, ik ben al blij dat ik m’n pakje terug hebben, en al die andere mensen gelukkig heb kunnen maken waarvan de pakjes ook gestolen waren. (het mag natuurlijk altijd, liefst niet aanstaande donderdag, andere dagen lukken meestal wel)

—————-

En dan nu de spannende versie:

De chauffeur had het pakje niet geleverd op het adres op de bestelbon, maar wel op m’n standaard leveradres. Dit stond niet op de bestelbon, maar die chauffeur levert voor een andere leverancier van me ook op dat adres, en het zal uit gewoonte geweest zijn. Ik weet nog steeds niet wie Maria is. En op dat leveradres had ik al gevraagd of er iets geleverd was, maar het pakje stond in het atelier, dus de dame aan de telefoon zal niet geweten hebben dat er iets stond.

Eind goed al goed!

Een maand terug bestel ik voor een klant een server.
Dit bij een leverancier waar ik tot nog toe weinig heb mee samengewerkt.
Eerder deze week krijg ik bericht dat de server onderweg is.
Enkele dagen gaan voorbij.
Leveringen gaat niet altijd even vlot, dus ik maak me geen zorgen.
Tot vandaag.
Vandaag maak ik me wel wat zorgen.
Ik mail even naar de leverancier.
Alles is in orde meneer Dehaese, de server is gisteren geleverd.
Maria heeft afgetekend.
Maria?
Ik ken geen Maria.
Levering is blijkbaar gebeurt of facturatieadres.
Maar ook daar ken ik geen Maria.
Wie is Maria?
En waarom tekent ze voor mijn pakketjes?
Een server van 5000 euro.
Een rackserver.
Een grote doos dus.
Op naam van Avocom.
Niet op naam van Maria.
Ik weet niet waar hij is.
De buren niet.
De leverancier ook niet.
Maria wel.
Spannend.

En nu mag u nog met het argument afkomen dat die betaalnetwerken het moeilijk hebben op piekmomenten zoals kerst, wel, wat mij betreft mogen ze de helft van het normale budget van zo’n verkiezingsdag investeren in de betaalnetwerken. Het is tenminste geen weggesmeten geld, maar iets dat dagdagelijks door heel veel belgen gebruikt wordt, en waar men dus alleen maar van kan profiteren.

Enkele dagen terug stond ik aan een nachtwinkel in Gent buiten te wachten. Voor de nachtwinkel een heel mooie ruime parkeerplaats. Een jongeman maakt er gebruik van, en wanneer hij goed staat, zet hij de wagen nog even in z’n achteruit, geeft teveel gas, en botst (te hard) tegen de wagen die achter hem staat.

De jongeman kijkt eens naar mij en doet een gebaar van ‘oeps, had ik niet gezien’. Hij stapt uit, kijkt niet naar zijn wagen of de andere wagen, z’n vriendin stapt uit en haalt een kruk uit de wagen. Ze loopt rond de wagen en geeft het aan de jongeman die op 1 been staat te wachten. Samen huppelen ze weg…

Ik had toen al zoiets van eigenlijk moet ik er iets op zeggen, en de ochtend erna had ik zin om terug te rijden en die mongool op te wachten. Ten eerste rij je niet tegen andere wagens, en ten tweede rij je niet als maar 1 voet naar behoren werkt, en al zeker niet als je vriendin naast je zit die wel twee behoorlijk functionerende voeten/benen heeft. Sommige mensen denken echt dat bumpers gemaakt zijn om te voelen dat je te ver zit. Daarom stel ik het volgende voor:

Elke straat heeft twee kanten, in plaats van alternerend parkeren gaan we het anders aanpakken. De ene kant is voor mensen die eigenlijk niet zo graag rijden, die hun wagen als een vervoersmiddel zien, en die mogen parkeren hoe ze willen. Tegen de borduur, op en over andere wagens, het maakt me niet uit, het is jullie eigen kant, have fun.

De andere kant is voor bestuurders die hun wagen wel graag zien, die graag met de wagen rijden, die bumpers zien als het einde en begin van hun wagen, en niet als iets om mee te botsen. Die zelf in de meest smalle plaats hun hand liever pletten dan de andere wagen te raken bij het openen van de deur als er een wagen naast hen staat. Die koude rillingen krijgen als ze nog maar het gevoel hebben dat hun velg even de borduur raakt. Mensen die als ze eens botsen evenveel inzitten met de andere als met hun wagen.

En denk nu niet dat je aan de ene kant enkel dure wagens zal zien, integendeel, al heb je een wrak van 17 jaar oud, zolang je maar respect hebt voor jou en de andere wagens.

Andere vinger dan maar zeker.

Collega, vriend en dude Tys heeft onlangs een nieuwe website gelanceerd, listenr.tv.

Kort is het een MTV/JIM/TMF zonder reclame en zonder andere zever tussen de muziek.

Je kan inloggen met je last.fm account, dan zoekt listenr clips bij je favoriete muziek. Heb je geen last.fm account dan kan je een channel kiezen hierbij kan je zoeken op genre of artiest en krijg je vervolgens alle clips te zien van dat genre.

Wat is het voordeel tegenover een Youtube? Een mooie interface. Je hoeft zelf niet meer te zoeken, 1 keer een genre ingeven en laten spelen. Niet geheel onbelangrijk, je krijgt in theorie enkel kwalitiet te zien, de slechte clips worden eruit gefilterd. En het is volledig gratis!

Probeer het zelf: listenr.tv.

Een orderbevestiging hoeft niet altijd saai te zijn, zo kan het ook:

Dear Jens,

Thank you for ordering Zoomdoggle’s BuckyBalls. You did the right thing. I mean, not if you were planning on getting anything done the day they arrive, but if you’re the type who likes fun stuff, whiling away the hours, and magnets, BuckyBalls are buckets of fun.

One thing to know: BuckyBalls come with no instructions—”figuring ‘em out is part of the fun!”—but periodically we’ll be posting how-to’s to our blog, Zoomdoggle.com. Keep en eye out.

Last but not least, odds are your friends are going to want a set as soon as they see yours. So long as they don’t want to rub them against pacemakers or hand them to children (we’re included a complete set of warnings in your package, but some things you just can’t say enough), we figure any friend of yours is a friend of ours. Slip them product code “GetBucked.” That’ll give them 10% off and feel like they’ve just been high-fived by Santa. How fun is that?

I guess that’s all. We’ll be dropping them in the mail in 3-7 business days and sending them out USPS (You’ll get an email from us when Mr. Postman picks up your order.) U.S. order should take about 3-4 days from the time they are shipped and International orders about 6-10.

Hope you enjoy.

- Jakehimself