Yet another blog!

Toen we een 6 jaar geleden enthousiast bezig waren met wat nu CR Solutions is hebben we alle opties overwogen. Een BVBA te duur, alledrie zelfstandig teveel rompslomp, een NV op het moment fiscaal niet interessant enz. Een VOF daarentegen leek ons wel iets, een kleine, ‘goedkope’ vennootschap om onze krachten te bundelen. Wat de nadelen van een VOF zijn vroegen we ons af? Volgens de boekhouder was het vrij simpel, de aansprakelijkheid, en je wordt niet altijd voor vol aanzien. Een VOF is goedkoop, snel opgezet, dus ook ideaal om te sjoemelen en dergelijke.

Maar je bent jong, je relativeert nog alles en we waren toen niet van plan grootse dingen te doen, dus we moesten niet voor vol aanzien worden. We dachten ook dat dat allemaal wel zou meevallen in de praktijk. Wel, het tegendeel is waar. Op korte termijn heb ik twee keer iets voorgehad wat duidelijk het verschil aantoont.

Als ik met CR Solutions afspraken maak met leveranciers moet ik vechten om iets te krijgen. Standaard betaal je op voorhand. Als je moeilijk genoeg doet krijg je een krediet van een 1000 euro, te betalen binnen de 10 dagen. Als je nog wat moeilijker doet en echt wel genoeg bestellingen doet kan dat zelf 2500 euro worden, te betalen op 15 dagen. Nu 6 jaar later, is dit nog steeds het geval. Je bent een VOF, dus je krijgt geen krediet. Ben je een BVBA? Na de eerste bestelling krijg je een krediet van 10.000 euro op 30 dagen.

Het kan zelf nog erger. 6 jaar klant bij dezelfde leverancier met CR Solutions, m’n krediet is onlangs op mijn vraag aangepast van 2500 naar 5000 euro, simpelweg omdat m’n bestellingen die 2500 euro overschrijden. Ik was er met Avocom nog geen klant. Nu wel, twee bestellingen gedaan, ik vraag een krediet aan want heb iets snel nodig en geen tijd om op voorhand te betalen. Ik stuur een balans op, diezelfde dag is m’n krediet in orde. 15000 euro, en een telefoon met excuses dat het niet meer is. Als het meer moet zijn zou ik een formuliertje moeten invullen.

Twee maten, twee gewichten. Tijd dat een VOF ook een soort balans moet neerleggen zodat je kan aantonen dat je solvabel bent.

En nu mag u nog met het argument afkomen dat die betaalnetwerken het moeilijk hebben op piekmomenten zoals kerst, wel, wat mij betreft mogen ze de helft van het normale budget van zo’n verkiezingsdag investeren in de betaalnetwerken. Het is tenminste geen weggesmeten geld, maar iets dat dagdagelijks door heel veel belgen gebruikt wordt, en waar men dus alleen maar van kan profiteren.

Enkele dagen terug stond ik aan een nachtwinkel in Gent buiten te wachten. Voor de nachtwinkel een heel mooie ruime parkeerplaats. Een jongeman maakt er gebruik van, en wanneer hij goed staat, zet hij de wagen nog even in z’n achteruit, geeft teveel gas, en botst (te hard) tegen de wagen die achter hem staat.

De jongeman kijkt eens naar mij en doet een gebaar van ‘oeps, had ik niet gezien’. Hij stapt uit, kijkt niet naar zijn wagen of de andere wagen, z’n vriendin stapt uit en haalt een kruk uit de wagen. Ze loopt rond de wagen en geeft het aan de jongeman die op 1 been staat te wachten. Samen huppelen ze weg…

Ik had toen al zoiets van eigenlijk moet ik er iets op zeggen, en de ochtend erna had ik zin om terug te rijden en die mongool op te wachten. Ten eerste rij je niet tegen andere wagens, en ten tweede rij je niet als maar 1 voet naar behoren werkt, en al zeker niet als je vriendin naast je zit die wel twee behoorlijk functionerende voeten/benen heeft. Sommige mensen denken echt dat bumpers gemaakt zijn om te voelen dat je te ver zit. Daarom stel ik het volgende voor:

Elke straat heeft twee kanten, in plaats van alternerend parkeren gaan we het anders aanpakken. De ene kant is voor mensen die eigenlijk niet zo graag rijden, die hun wagen als een vervoersmiddel zien, en die mogen parkeren hoe ze willen. Tegen de borduur, op en over andere wagens, het maakt me niet uit, het is jullie eigen kant, have fun.

De andere kant is voor bestuurders die hun wagen wel graag zien, die graag met de wagen rijden, die bumpers zien als het einde en begin van hun wagen, en niet als iets om mee te botsen. Die zelf in de meest smalle plaats hun hand liever pletten dan de andere wagen te raken bij het openen van de deur als er een wagen naast hen staat. Die koude rillingen krijgen als ze nog maar het gevoel hebben dat hun velg even de borduur raakt. Mensen die als ze eens botsen evenveel inzitten met de andere als met hun wagen.

En denk nu niet dat je aan de ene kant enkel dure wagens zal zien, integendeel, al heb je een wrak van 17 jaar oud, zolang je maar respect hebt voor jou en de andere wagens.

Ik stoor me aan veel zaken, maar vandaag zijn het namen, en met name eigennamen, voornamen en achternamen, maar ook namen van bedrijven en steden, eigenlijk zo’n beetje alles die met een hoofdletter begint. Het zijn dan ook niet de namen zelf waaraan ik me erger, wel aan de mensen die die namen gebruiken, en dit met name in geschreven vorm. En om meer specifiek te zijn stoor ik me aan de mensen die deze namen in geschreven vorm gebruiken zonder hoodletter.

Als ik een mail zie die begint met ‘beste jens’ is m’n eerste gedacht *delete*. Ik doe dit meestal uiteraard niet, de meeste mails die ik ontvang zijn professioneel, en het zou dom zijn om voor zoiets triviaal klanten te laten vallen, maar intussen erger ik er mij wel aan. Idem als mensen hun eigen bedrijfsnaam of hun eigen naam zonder hoofdletter schrijven. Het betuigt van weinig respect naar de ander en jezelf toe in mijn ogen. Bijna elk toetsenbord heeft 2 keer een caps toets en vaak nog een caps lock. Er is geen enkele andere functie waarvoor er drie toetsen op een toetsenbord staan, dus doe eens die moeite om een eigennaam met een hoofdletter te typen/schrijven.

Het ergert me zelf in die mate dat bij het replyen op een mail waarin m’n naam zonder hoodletter staat ik dit zal aanpassen, enkel m’n eigen naam. Als ze hun eigen naam zonder hoofdletter typen doe ik de moeite niet, dan draai ik eens met m’n ogen, erger me wat en denk er het mijne van. Dat je op IRC of een andere chat de zin niet begint met een hoofdletter, en geen of beperkt leestekens gebruikt, tot daaraantoe, maar ook daar, eigennamen met een hoofdletter graag.

Voor mij was Barcamp Ghent vorige week niet zo goed begonnen. Er moesten s’ochtends nog wat boodschappen gebeuren voor Barcamp, dus was ik al wat aan de late kant. Snel vooraan geparkeerd en naar binnen om wat mensen te zoeken om m’n camionette te helpen legen. Bij het teruglopen zag ik voor het IBBT twee mannen van Van Gansewinkel staan, de vuilkar. Toen ik toekwam stond er iemand in de weg dus konden ze met hun camion niet door, en ik dacht dat die persoon er nog steeds stond, of iemand anders in de weg stond. En er stond inderdaad iemand in de weg, ik. Spijtig genoeg had het niet veel zin meer om me te verzetten want ze waren er al tegen gereden.

De chauffeur was achteruit gereden, zag me staan, op de remmen, en is wat blijven glijden over de sneeuw.

Resultaat: Spiegel eraf, blutsen in m’n wielkas en wat scharten op m’n deur.

Papieren ingevuld, telefoontje naar verzekeringsmakelaar, een halve week wachten en we hebben alweer een spiegel. In een camionette zonder ruiten zijn die dingen best handig. Nu nog even afwachten met deze vervelende periode op een expertise, en dan kan de rest hersteld worden.

Een week of twee geleden kreeg ik telefoon van m’n contact bij de lokale bank. Ze zijn er al een jaartje aan het werken, die werkzaamheden zijn intussen afgerond, en ze hebben een nieuwe manier van werken. Of ik de volgende keer ik kwam storten of geld opnemen een seintje kon geven zodat hij me de nodige uitleg kon geven.

Hmm, die mens weet dat ik vanalles met computers doe, de nieuwe systemen zijn meer elektronisch neem ik aan, dus als hij mij al niet in staat acht om er snel mee weg te zijn dan krijg ik toch wel wat schrik.

Ik had m’n schrik overwonnen en was niet van plan hem op voorhand te bellen, maar ik moest er voor iets anders zijn en na m’n afspraak vroeg ik dan toch maar of ik nu echt een opleiding nodig had. De bedoeling is dat nu alles via de automaat verloopt, er is wel een infopunt, met een echte mens, maar eigenlijk hoor je dat niet te gebruiken. Goed, ik had drie geldopnames van de rekening van Avocom te doen. Met het nieuwe systeem gaat dit zo: je maakt een afspraak, de bediende boekt de afnames, je laat hem/haar weten in wat voor coupures je het geld wil krijgen, het muntgeld geven ze je zo mee, en voor de briefjes moet je naar de automaat. Op je afschriften krijg je dan geen drie afnames, maar twee, eentje voor het enkelgeld en een voor de briefjes, de drie mededelingen staan half bij de afname van de briefjes.

Nu moet u weten, een boekhouding is sowieso al een verwarrende bedoening, als ze dan ook nog eens afnames in twee gaan splitsen en toch koppelen met beperkte mededeling, dan hoeft het voor mij niet meer, dan ga ik wel naar een ander kantoor.

Voor stortingen trouwens hetzelfde verhaal, de briefjes doe je via de automaat, het muntgeld via het loket, en dit koppelen ze dan aan je eerdere storting.

Niets tegen techniek en vooruitgang, maar het moet wel z’n nut hebben. Hier is het de bedoeling dat er minder bediendes nodig zijn voor de klanten die simpele handelingen komen doen, en ze zo een betere ondersteuning kunnen bieden voor de klanten die op gesprek komen en dergelijke.

Weet er iemand wanneer flitspalen flitsen? Zijn ze ook allemaal hetzelfde afgesteld? En corrigeren ze de snelheid achteraf? Of houdt het toestel er rekening mee?

Het vervelendste aan flitspalen is de flits zien, en alle mongolen die ervoor remmen. Stel je mag 90 KM/u rijden, je bent ook die snelheid aan het rijden, je beseft ook dat je die snelheid aan het rijden bent, en je komt een flitspaal tegen. Wat doe je dan? Inderdaad, allesbehalve remmen! Of toch je moet wel, want de mongool voor je die ook 90 doet is aan het remmen om God weet welke reden.

Hoe doe ik het? Ik rij meestal op cruise control, op autostrade staat die ingesteld op 125 KM/u, wat in praktijk 124 KM/u is, (inderdaad een KM die niet zeurt!) kom ik een flitspaal tegen dan zet ik m’n cruise op 122 KM/u, maar ik doe het op tijd en stamp niet op m’n rem! Helemaal niet nodig, want vaak vergeet ik m’n snelheid aan te passen en rij ik er aan 125 KM/u voorbij. Daarmee kwam ik op de vraag wanneer een flitspaal nu wel flitst? Ik al het je binnenkort waarschijnlijk kunnen vertellen. Om de paar dagen doe ik er een KM/u bij, en rij ik voorbij verschillende flitspalen, tot er een flitst. En dan is het afwachten natuurlijk of er een brief komt of niet. Het leukste zou zijn dat ik een snelheid kan vinden waarbij ik elke keer geflitst word maar toch nooit een brief krijg

Btw ik zit intussen aan 128 KM/u.

In elke doos waspoeder die je koopt zit er een maatbekertje zodat je afhankelijk van hard of zacht water en dergelijke de juiste hoeveelheid waspoeder kan kopen.

Weet je in welke doos dit heel toevallig niet zit? De eerste doos die bibi koopt om de eerste was in z’n leven te doen. Tis om mij te pesten dat ze het eruit gelaten hebben! Even dacht ik nog dat het misschien tussen het waspoeder zat, maar na een halfuur zoeken met zo’n lange handschoen, had ik alleen een lege doos en een berging die onder het waspoeder zat. Maar zo’n maatbeker? Nee hoor. Eikels.

Plastic geld, iedereen gebruikt het zo nu en dan weleens. De ene gebruikt het al wat meer dan de ander, en sommigen hebben liever ‘echt’ geld, wat ook maar wat papier is, in handen.

Ik niet, ik kan perfect leven met het principe van een betaalkaart, en kan ook het overzicht bewaren van al die virtuele betalingen. Maar waarom moet dat met zo’n plastic kaart?

Ik ben niet al te goed in tellen, maar heb vermoedelijk zo’n 34 plastic kaartjes, bankkaarten, maar ook identiteitskaart, en kaartje van ziekenhuis, en van die winkel en van…

En het ergst van al, je kijkt er naar en ze zijn kapot. Omdat ik teveel kaarten heb laat ik de meeste thuis of in de wagen, enkel de belangrijkste, eigenlijk enkel betaalkaarten, heb ik steeds mee. Van de 9 kaarten die momenteel in m’n portefeuille zitten zijn er 6 kapot, of aan de chip, of de magneetstrook. En ergst van al, de kaarten die nooit kapot zijn interesseren me het minst. Er is 1 bankkaart niet kapot (twee weken geleden vervangen) en m’n SIS en identeitskaart zijn niet kapot.

Is het niet mogelijk om dit alles te combineren op 1 kaart? Je kan dit dan vanaf de computer beheren, extra diensten toevoegen op de kaart, wachtwoord wijzigen, diensten verwijderen. En als je wil betalen heb je een keuzemenu, van welke bank/rekening wil je dat de betaling gebeurt. Sta je in de Makro, dan kunnen ze alleen hun gegevens uitlezen, enz.

En voor de mensen die geen pc hebben, die kunnen het beheer doen in de banken, pas de bestaande automaten wat aan, simpel toch?

En oké, 1 kaart kan ook kapot gaan, maar we kunnen naar de maan vliegen en terug, we zijn bijna in staat om zwarte gaten te creeeren, en we hebben zoiets als internet gemaakt en volgezet porno, dus zo lastig zal het wel niet zijn om een kaart te maken die niet zo makkelijk breekt.

Hoe doen jullie dit? Breken die kaarten ook zo makkelijk? Gebruiken jullie er gewoon geen? Of moet ik maar gewoon een mannen handtas aanschaffen?

De blog nog eens bovenhalen om een rant neer te pennen.

Zoals de allerte lezer zich wellicht nog herinnert hebben we met Avocom een project lopen op Brussels Airport. Voor de minder allerte en nieuwe lezers had ik het toen over de tijd die je verliest om ergens te raken op de luchthaven. Daar we deze week een vrij groot project op te leveren hebben waar een pak nieuwe hardware aan te pas komt, had ik gevraagd om met de wagen tot aan het punt te mogen rijden waar de hardware moest komen. Anders hadden we een 4 à 5 keer over en weer moeten lopen, en dit aan een uur per keer, reken zelf maar uit.

Vandaag de levering en ik had me goed voorbereid, had o.a. de camionette van vriend Bart geleend om vlot en in één keer in Brussel te raken. Nog niet goed en wel vertrokken of ik kwam terecht in de ‘monsterfile’ van de week. Een goeie start dus.

Een saaie poos later, aangekomen in Brussel, moest ik op zoek naar ‘de wachtpost’, en men had me uitgelegd als je van de autostrade komt naar links, en recht tegenover een frietkot moet je zijn. Na een halfuur rondrijden en zoeken heb ik uiteindelijk gevonden waar ik moest zijn: Je neemt een afrit voor Brussels Airport, gaat aan het rond punt naar rechts, en op het einde van die straat ga je weer rechtsaf. geen schrik hebben, daar staan inderdaad slagbomen maar die gaan automatisch openen (had ik dit nu op voorhand geweten hé), rij dan nog een KM of twee rechtdoor, en je komt inderdaad een frietkot tegen. Ga daar naar links, rij nog een KM verder en je bent waar je moet zijn Jens. Makkelijk toch, autostrade af en dan recht tegenover het frietkot hé. Ah ze hadden me als tip ook nog meegegeven dat het naast een gebouw van DHL is, spijtig genoeg heb je in heel Zaventem om de 500m een gebouw van DHL :s.

Aan de wachtpost aangekomen kreeg ik na een half-uur te horen dat ik met m’n badge niet binnen mag en dus toch alles tevoet zal mogen doen. Zevenennegentig telefoons en nog een uur later mag ik dan toch binnen! Yeah eindelijk, de beproeving zit erop. Ik volg mooi de ‘follow me’, een wagen waar een lichtkrant op staat met ‘follow me’, het moet niet altijd ingewikkeld zijn

Opeens stopt de man en draait zich, ik vraag hem of het hier is dat ik moet zijn en hij mompelt iets waaruit ik afleid dat hij enkel Frans spreekt en me niet begrijpt. Ik ga er maar vanuit dat ik daar moet zijn en vraag hem dus maar wat ik moet doen om terug te keren. Een zin met meer haar op dan op onderstaande man later, krijg ik te horen dat ik maar moet bellen als ik terug wil.

En weg is meneer, sta ik daar in het midden van de tarmac moederziel alleen, lichtjes te huilen. Ik verman me, ga ergens een deur binnen en merk al snel dat het eenrichtingsverkeer is en ik dus enkel nog naar boven raak. Na wat zoeken kom ik terecht waar ik moet zijn, nu nog terug naar m’n camionette om te lossen, al is dat een ander paar mouwen. Ik raak tot op een meter van de camionette, spijtig genoeg zit er glas tussen. Na wat navragen en bellen naar allerlei nummers krijg ik te horen dat ik helemaal niet alleen mag rondlopen waar ik ben. Na te vragen wat ik dan wel moet doen is het antwoord, ‘jah dat weet ik ook niet’. Op de vraag of ik dan maar op m’n eentje wat verder zal zoeken naar een oplossing is het antwoord, ‘ja is een goed idee’ :s.

Na nog wat omzwervingen heb ik een security guard gevonden die na het opbellen van wat superieuren toestemming krijgt om een deur te openen voor me.  Einde beproeving? Nog niet helemaal, daarna heb ik moeten wachten op sleutels, en nog wat wachten op de klant, en opnieuw wat wachten om de sleutel weer af te geven, en…

Ik heb meer gewacht op een dag dan dat ik in m’n hele leven eigenlijk wil wachten. Ik heb geen geduld, ik wil eigenlijk nergens wachten. Kutdag, kutluchthaven, kutverkeer, kut-Jens-die-dacht-geen-Humo-nodig-te-hebben-vandaag, kutwachten,…