Vandaag heeft een niet nader genoemd individu z’n kans gemist om een goeie daad te doen.

Gisteren op het feestje van Barcamp Gent 3 had ik na de tweede cocktail, zoals het een goed chauffeur betaamt, besloten niet meer naar huis te rijden (dat liet me meteen ook toe er nog wat te drinken). Een overnachting bij Tys later ben ik opgestaan om samen met de rest van België te ontdekken dat er een mooi pak sneeuw lag. Het initele plan was om met het openbare vervoer terug naar m’n auto in Gent  te raken, maar met het sneeuwtapijt was de kans op niet rijdende bussen groot.

In de gang kwam ik iemand z’n papa tegen, die me wist te vertellen dat hij naar de Blaarmeersen moest, en dat dat met z’n 4×4 helemaal geen probleem ging zijn. Ik greep m’n kans en vroeg of hij me eventueel aan de Sint-Michiels parking kon afzetten. Het zou mij een wandeling door de sneeuw en de kans op het niet komen van de bussen besparen. Maar dat ging niet, het was 20 voor 10 en hij moest om 10u aan de Blaarmeersen staan, wat ‘helemaal de andere kant is’.

Een gemiste kans voor een goeie daad noem ik zoiets.

Blij dat De Lijn me niet in de steek gelaten heeft deze ochtend, de tram was mooi op tijd.