Yet another blog!

Een week of twee geleden kreeg ik telefoon van m’n contact bij de lokale bank. Ze zijn er al een jaartje aan het werken, die werkzaamheden zijn intussen afgerond, en ze hebben een nieuwe manier van werken. Of ik de volgende keer ik kwam storten of geld opnemen een seintje kon geven zodat hij me de nodige uitleg kon geven.

Hmm, die mens weet dat ik vanalles met computers doe, de nieuwe systemen zijn meer elektronisch neem ik aan, dus als hij mij al niet in staat acht om er snel mee weg te zijn dan krijg ik toch wel wat schrik.

Ik had m’n schrik overwonnen en was niet van plan hem op voorhand te bellen, maar ik moest er voor iets anders zijn en na m’n afspraak vroeg ik dan toch maar of ik nu echt een opleiding nodig had. De bedoeling is dat nu alles via de automaat verloopt, er is wel een infopunt, met een echte mens, maar eigenlijk hoor je dat niet te gebruiken. Goed, ik had drie geldopnames van de rekening van Avocom te doen. Met het nieuwe systeem gaat dit zo: je maakt een afspraak, de bediende boekt de afnames, je laat hem/haar weten in wat voor coupures je het geld wil krijgen, het muntgeld geven ze je zo mee, en voor de briefjes moet je naar de automaat. Op je afschriften krijg je dan geen drie afnames, maar twee, eentje voor het enkelgeld en een voor de briefjes, de drie mededelingen staan half bij de afname van de briefjes.

Nu moet u weten, een boekhouding is sowieso al een verwarrende bedoening, als ze dan ook nog eens afnames in twee gaan splitsen en toch koppelen met beperkte mededeling, dan hoeft het voor mij niet meer, dan ga ik wel naar een ander kantoor.

Voor stortingen trouwens hetzelfde verhaal, de briefjes doe je via de automaat, het muntgeld via het loket, en dit koppelen ze dan aan je eerdere storting.

Niets tegen techniek en vooruitgang, maar het moet wel z’n nut hebben. Hier is het de bedoeling dat er minder bediendes nodig zijn voor de klanten die simpele handelingen komen doen, en ze zo een betere ondersteuning kunnen bieden voor de klanten die op gesprek komen en dergelijke.

Op de internationale luchthaven in Lagos was ik aan de klap geraakt met twee expats. Een man uit Houston en een uit Engeland denk ik. Ik vroeg hen hoe lang ze hier al vertoeven? 30 jaar antwoordde de man uit Houston me. Even ervoor had ik wat flarden van een gesprek over overvallen gehoord dus ik vroeg hem of hij al eens overvallen was? Begon hij me daar uit te lachen in m’n gezicht, dat hij de tel al niet meer kon bijhouden. Toen hij vroeg hoelang ik in Nigeria gezeten had begon hij me opnieuw uit te lachen, 3 keer 10 dagen zag hij als toerisme aan. Tot ik zei dat ik die 10 dagen doorbreng in de Delta regio, daar waar de oliebedrijven zitten, daar waar de kidnappingen zijn, en dan met name in Warri, toen had hij opeens al wat meer respect. Dus volgende keer stel ik me zo voor: ‘Hallo, ik ben Jens en heb net 10 dagen Warri overleefd’.