Yet another blog!

Eergisteren bezoekje gebracht aan de Gentse Feesten. Omdat het soms wel eens gebeurt dat ik een jenever drink is dat 1 week dat ik het openbaar vervoer gebruik.

Toen de tijd aangebroken was om huiswaarts te keren bleek dat er van nachtbussen al geen sprake meer was, de laatste was een paar uur eerder vertrokken, maar geen nood. Vorig jaar ook meegemaakt, en er is nog zoiets als de normale busdiensten. Aangekomen aaan het Zuid had ik geen idee waar ik moest zijn en was er ook geen van de infobalies nog open. Best vervelend, want ik ken de busplanning niet uit m’n hoofd. Na wat zoeken toch iemand van de Lijn gevonden, en die heeft me ‘de 76′ aangeduid als de bus die me naar huis zou brengen.

Aan die halte stonden nog wat mensen, en die moesten inderdaad ook naar Eke, het kwam goed dus. Zo’n 20 min later is de 76 daar inderdaad, spijtig genoeg wist de chauffeur me te vertellen dat hij niet verder ging dan Sint-Denijs-Westrem. Feestdag en dus zondagsdienst en van die dingen.  Aangezien alle bussen die ik al genomen vanuit Eke me steeds afgezet hadden aan Gent Sint-Pieters ben ik dan maar meegereden tot daar.

Daar was er wel een infobalie, en die mens wist me te vertellen dat de eerste bus naar Eke pas om 12u30 was. Iets te laat naar m’n zin, maar hij raadde me aan eens een trein te proberen. Trein zou lukken maar dan moest ik een uur en een half wachten. Nog net iets te veel naar m’n zin, ff bij de taxi’s proberen dan maar.

Een rit naar Eke zou me een kleine 30 euro kosten, de nood aan een bed was hoog dus dan maar de taxi. Thuis aangekomen bleek de kleine 30 euro er een 45 euro te zijn. Iets te veel naar m’n zin, voor dat geld had ik nog wel even kunnen wachten.

Begonnen bij Mobistar, lang gelukkig geweest bij Base, en nu eens zien wat Proximus me te bieden heeft. Base had en heeft nog steeds geen 3G mobiel internet, en na 10 jaar klant zijn moest ik nog steeds abonnementen afsluiten voor periodes van 2 jaar. Dit laatste is ook waar voor Proximus, maar ze hebben tenminste 3G.

Vorige week dus richting Lange Munt naar de, ze noemen het denk ik, Discovery Store met de vraag naar een abo met overdracht van nummer. Ik wist zo ongeveer wel welk abonnement ik wou, maar de dame wou me toch iets anders aansmeren, een abo dat inderdaad iets beter was dan hetgeen ik in gedachten had, maar ik dacht niet er voor in aanmerking te komen. Maar zij is de verkoopster, zij weet het beter, en het zijn nieuwe abonnementen meneer. Bij elke vraag over welkeen abonnement dan ook moest ze het vragen of opzoeken, en na haar drie keer te verbeteren omdat ze haar eigen promoties niet kon ontcijferen had ik al weinig vertrouwen, maar goed. Een minuut later in het registratieproces vroeg ze m’n simkaartnr. Geen probleem. Nog een minuut later had ze m’n klantnr bij Base nodig omdat het voor een bedrijf was. Pech, de lijst met klantnr’s zat nog in de zak van m’n andere jas, maar ze had het lumineuze idee om m’n klantnr te gaan vragen in de Baseshop naast de deur. Omdat ik geen zin had nog 3 keer terug te komen heb ik dat maar braaf gedaan. Ik had liever een andere oplossing gehad, maar goed.

Met m’n klantnr dat ze zo’n zeven keer ingegeven heeft omdat ze telkens iets verkeerd deed wist ze me te vertellen dat het abo dat ze me wou verkopen inderdaad niet van toepassing is op me, ik moest toch wat duurder gaan. En de kortingen die ze me beloofde dat ging ook niet in orde komen.

Op de vraag of Proximus een uitgaande mailserver heeft was het antwoord: jaja meneer u kan met die 3G zowel mailen als op internet. Als dat niet cool is. Ja heel cool maar geen antwoord op m’n vraag. Toen ze op een veel eenvoudigere vraag ook geen antwoord kon geven heb ik het maar zo gelaten. Ik zal wel iemand zoeken die er wel iets vanaf weet.

Dat verkopers in zo winkels niets kennen over de 3G diensten ben ik intussen gewoon, maar ze mogen minstens weten wat ze verkopen op vlak van telefonieabonnementen.