Mensen vragen me wel eens waarom ik steeds iemand zoek om me op te halen op de luchthaven, en niet met de trein kom?

Wel er is een simpele reden voor, en laat ik beginnen met uit te leggen hoe de laatste rit verlopen is, van het guesthouse naar de luchthaven:

De wagen komt toe, de bediende in het huis en de chauffeur vechten om m’n bagage in de koffer te mogen plaatsen. De policeofficer zegt vriendelijk goeiedag, en ik neem achteraan plaats in de geaircode wagen. De bediende groet me met sir. Zo’n viertal andere bediende salueren en zeggen goodbye op weg naar de poort. Achter me zie ik nog een wagen van de firma en ik vraag waarom ze ons volgen. Blijkt dat er in die wagen nog een policeofficer zit. Ik kan alleen maar veronderstellen dat ze de achterbank voor mij alleen willen laten dus een extra wagen en extra driver gebruiken voor die tweede policeofficer. En dan moet je weten dat die tweede een busje was met twee banken achteraan en ik dus zeker niet naast iemand had moeten zitten. Toegekomen op de luchthaven opnieuw een klein gevecht, en die mannen wachten allemaal een dik uur tot ik veilig en wel in de lucht hang om zelf te vertrekken. En dit op een zaterdag.

Ik hoop dat je begrijpt dat ik niet zomaar kan thuis komen, m’n koffer zelf op een trein kan sleuren, in een overvolle trein moet zitten die waarschijnlijk vertraging heeft enz…

Ik moet wat acclimatiseren, en daarom zoek ik iemand die me komt ophalen, iemand die braaf in de inkomsthal staat te wachten en me vriendelijk begroet en vraagt of ik een goeie reis gehad heb. Ik mag wat kortaf zijn want heb er een nachtvlucht opzitten, toch doe ik alsof ik wat moe ben en laat ze dus m’n bagage dragen. Aangekomen aan de wagen zet ik me achteraan, ‘ben nog wat moe, ga wat proberen slapen’, ik vraag of de muziek wat stiller kan en de airco wat harder. Acclimatiseren, de dag erna moet ik weer zelf rijden, zelf de korstjes van m’n boterham snijden, m’n eigen bed opmaken enz. Allemaal zo erg niet, maar lkiever geen te bruuske overgang.

Voor alle veiligheid ga ik deze post shedulen voor morgenvroeg 9u, en hopen dat ik geen vertraging heb. Volgende keer zoek ik dan wel iemand die m’n blog niet leest.