Yet another blog!

Deze middag kennis gemaakt met de twee andere buitenlanders, het blijken inderdaad belgen te zijn, en ze spreken zelf nederlands. Kan niet beter zijn.
Ze komen hier een uitbreiding installeren op de huidige noodgeneratoren. Al is noodgenerator een verkeerd woord. Die dingen worden hier dagelijks gebruikt, sommige fabrieken rekenen zelf niet meer op het stroomnet en werken continu op generatoren.
Heb met die mensen gegeten en eens gevraagd waarom de stroomvoorziening hier zo slecht is, en is eigenlijk heel simpel:
Enerzijds is er niet genoeg productie voor heel Nigeria, dus krijgt iedereen soms wat energie. En ten tweede zijn er gewoon heel veel bedrijven die er baat bij hebben dat het zo blijft, generatoren verkopen hier als zoete broodjes en er hangt hier aan ongeveer elk toestel een UPS. Moest ik APC zijn of een andere fabrikant ik zou het ook zo willen houden.
Het hotel is trouwens een ander dan de vorige keer en ziet er best oké uit. Het is op het eerste zicht zelf een echt hotel te noemen, een bar, een gym, iets wat op een zwembad trekt, deuren met een kaart ipv een sleutel,… Straks eens echt de kamer binnengaan en zien of het daar ook in orde is. Denk nu niet dat alles daarmee in orde is, zo is de stroom er tijdens het maal ook twee keer uitgegaan, het blijft Nigeria.

Ik was het niet van plan, maar de papa had zo lief gevraagd of hij mijn capriolen in Nigeria ging kunnen volgen via m’n blog, dus bij deze. Misschien zet het me aan weer wat tijd vrij te maken en wat meer te bloggen.
Maandagochtend alvast veel te vroeg vertrokken richting Zaventem. Vliegtuig vertrok om 7u15, er twee uur op voorhand zijn, in Brussel geraken, you can do the math. Van Zaventem eerst een korte vlucht naar Duitsland, Dusseldorf. Een kutluchthaven. Moest er een kleine drie uur wachten, spijtig genoeg nergens plaats om op je gemak te zitten, en ook nergens een stopcontact om de laptop op te laden.
Wel heel goedkoop internet, 8 euro voor een uur, maar als je je laptop niet kan opladen heb je er weinig aan.
Van Dusseldorf dan op een veel te saaie vlucht naar Lagos. Even weinig plaats als anders, even crappy food als de vorige keer, wel een iets nieuwer en dus ook stiller toestel wat wel aangenaam was.
Op zo lange afstandsvluchten is er meestal een scherm waar je naar series/films kan kijken, zo ook deze keer. Wel spijtig, er waren maar een 6-tal films en een stuk of 10 afleveringen van series. Als je wat pech hebt heb je het meeste al gezien, en op 13 u (heen en terug) heb je het ding dus leeggekeken.
Toekomen in Lagos was dan weer wel aangenamer dan vorige keer. Vorige keer was een beetje een schok, warm, vuil, bedelende mensen, allemaal zwarten, een heel negatief beeld. Deze keer voelde het heel normaal aan en veel minder erg
Wel even paniek daar ik de persoon die me moest opwachten niet meteen vond, stond die mens buiten in de regen op me te wachten, daar waar ik net niet gaan zoeken ben.

Inderdaad regen, het is hier een beetje het regenseizoen, en het viel met bakken uit de lucht, aangekomen aan de auto was ik doorweekt. Mede door de regen hebben we ook 2,5u gedaan om de 10KM naar het guesthouse te overbruggen. Daar toegekomen een bord eten gekregen en een heel lekkere appeltaart, en een duik in het zwembad. Ze keken wel wat raar toen ik vroeg of ik in het donker en in de regen mocht zwemmen, maar dat heb ik me niet aangetrokken.
Deze morgen dan veel te vroeg vertrokken voor een binnenlandse vlucht naar Enugu waar de eerste fabriek is die ik moest bezoeken. Veel te vroeg, en een uur vroeger dan nodig, want blijkbaar is hier een tijdsverschil.
Vorige keer was dit niet zo, dus was ik wel wat in de war, heeft iets met dat stom zomeruur te maken dat wij gebruiken.
Verder hier goed ontvangen, en blijkbaar zitten er nog wat belgen of minstens buitenlanders in het hotel die ik zo meteen ga ontmoeten om te lunchen.
Smakelijk.