Daarnet heeft Jan me geslaan met een stokje waarbij hij graag zou weten wat ik wou, ik nu ben en ooit nog wil worden.
Welnu de mensen die me kennen weten dat ik een relatief slecht geheugen heb, dus moest ik dit alles even overpeinzen.

Zoals elke pagadder wilde ik elke dag waarschijnlijk wel iets anders worden, maar heel lang heb ik iets gehad met het beroep van boswachter. De natuur en de vrijheid interesseerden me toen wel.

Met ouder worden ebde die interesse weg en werd ik geprikkeld door het fenomeen elektriciteit. En ook het moment dat ik een studiekeuze moest maken is het dat geworden. Elektriciteit-elektronica en achteraf elektrotechnieken. Tegen het einde van die studies was ik het ooit zo leuke fenomeen elektriciteit beu, en wou ik “iets” met computers doen.

Toch maar de studies afgemaakt, een jaartje op de dool geweest en tenslotte beslist om het dan maar zelf waar te maken. Een IT-job kreeg ik niet aangeboden, de mogelijkheid om zelf een IT-bedrijf te richten wel. CR Solutions was geboren.

Nu twee jaar later zijn we een nieuwe weg ingeslaan en combineer ik CRS met een job bij sebeco, een callcenter(hotel) waar ik de functie van systeem beheerder uitoefen.

Wat er mij nog te wachten staat?! Ik wens hier enkele jaren te kunnen blijven en sjjt zeg het niet tegen m’n baas, maar ik hoop dat CR Solutions ooit een volwaardige speler op de IT-markt wordt. Ofwel met webdesign of een andere IT-aangelegenheid, zolang het maar plezant is.

Het voordeel aan geslaan worden met zo’n stokje is dat ik nu ook enkele mensen mag slaan.. Bart, Björn en in de hoop dat dit een stimulans is om te beginnen/verder te bloggen, Gertjan.