Yet another blog!

Waar een nachtelijk opkuis van de serverroom al niet goed voor kan zijn..

De buit van deze nacht.

Een berg kabels en stekkerdozen om elders te gebruiken. En we kunnen op naar de volgende fase van de verbeteringen, nieuwe switches om mee te spelen

Gelukkig moet daarvoor de serverroom niet open liggen wat toch een iets betere indruk geeft als er klanten binnen komen.

En kga m’n benen niet meer breken bij het insteken van de tapes!

Deze voormiddag kwam er iemand melden dat er een bluts en wat krassen op haar wagen stonden die er deze ochtend nog niet waren.

Als systeembeheerder sta ik blijkbaar ook in voor de beveiligingscamera’s en mocht ik zodoende op zoek gaan naar de schuldige.

Gelukkig bestaat er motion detection en wordt er enkel opgenomen wanneer er beweging is.

Spijtig genoeg stond er wat wind vandaag, en in combinatie met boompjes in beeld is er veel te veel motion. Enkele uren naar een scherm staren later blijkt dan ook nog eens dat er niets te zien is en dat de kans groot is dat het ongeluk eerder voorgevallen is..

Indien ik ooit nog eens zoiets moet opzoeken gelieve de auto dan duidelijk in beeld te parkeren en niet helemaal achteraan achter een boompje. En kijk eerst of er geen collega vrij is die hier meer zin in heeft.

Ik haat schrijven!! En wel omdat ik het gewoon niet kan.

Prive vlug wat zaken noteren geen probleem, maar vanaf het iets is wat andere mensen ooit moeten lezen ga ik het eerder typen dan schrijven.

Ik heb een uitermate lelijk handschrift en “schaam” me daar ook voor. Gelukkig mag ik als IT-er veel digitaal doorsturen en zelf als het geschreven moeten worden tracht ik het digitaal te doen, briefje voor op de keukentafel, adres op brief, cheque, allemaal haal ik het door de printer.

En dan zijn er toch zo van die dagen zoals vandaag dat ik een haalbaarheidsstudie moet maken voor avondschool, en die is natuurlijk een voorgedrukte cursus waarvan niemand een digitaal exemplaar heeft.

Elke zin opnieuw erger ik me, maar ik heb niet veel keus zeker.

/me gaat zich nog beetje gaan ergeren.

Waarom is een mens in staat een andere mens de ene dag heel erg graag te zien, en de dag erop zonder significante reden in staat die andere heel erg te kwetsen?

Het is al een tijdje aan de gang, maar ik wil er nu toch even mijn frustraties over kwijt.

Na het einde van een film, hoort een aftiteling.

• Sommige mensen zien graag hoe welke acteur heet.
• Voor de ondersteunende ploeg van zo’n film is het gewoon een erkenning van hun werk.
• En voor anderen zoals mezelf is het een overgang naar het volgende, de film even laten bezinken, en op het gemak weer uit de mood komen.

Maar wat doen ze nu, de film is nog niet half gedaan of tadaa veel lawaai, een blonde del van VT4 of kanaal 2 die al aan het zagen is dat je de film die je net gezien hebt kan winnen door te smsen.

Ten eerste ik heb de film net gezien, ik wil hem de volgende dag niet opnieuw op DVD kunnen bekijken!!!
Het enige wat ik wil is een rustige overgang? Wat is het nut trouwens? 3min extra reclame kunnen geven?

Is de volgende stap dan de minder spannende stukken uit de film knippen en vervangen door reclame?!?

Bjorn gooit met stokjes en vraagt als vervolg op een vorige post naar de foto’s die bij vroeger horen.

Welnu hier een foto van mezelf en m’n broers, ik ben de middelste voor zover ik me kan herinneren.

En omdat iedereen steeds zaagt naar “heb jij ooit al lang haar gehad?” is hier een foto, met in vergelijking met nu, Jens met lang haar. (niet zo heel duidelijk ma goed)

Ik wens niemand de vernedering van jeugdfoto’s online te zetten aandoen, dus gooi ik het stokje in de lucht en wie het vangt mag er iets mee doen..

Aangezien we wat problemen gehad hebben met de stroomvoorziening in de serverroom bij het bedrijf waar ik werk, zijn mijn collega en ikzelf sinds deze week bezig met wat aanpassingswerken.

Het is de bedoeling elk rack van een eigen stekkerblok te voorzien rechtstreeks naar de zekeringkast.

We zijn nog geen 5 min bezig en mochten al stoppen. Eén van de bestaande stekkerdozen gaf kortsluiting waardoor een pak servers telkens we iets dierven aanraken zonder stroom viel. De ochtend daarna voor de rest van de wereld begon te werken heeft mijn collega dit hersteld en konden we opnieuw een poging wagen.
Nu een dag later blijkt na het het uitvolgen van alle stroomkabels blijkt dat zo goed als de hele serverroom op 2 zekeringen aangesloten zit, en er gebruik gemaakt wordt van een serieel netwerk van plug en play stekkerdozen.

Hoog tijd dus voor deze aanpassingen. Benieuwd wat voor rare zaken we nog gaan tegenkomen.

Na de stroomstoringen van enkele weken terug bij het bedrijf waar ik werk, hebben we besloten wat verbeteringswerken uit te voeren.

Omdat hiervoor de stroomtoevoer van een aantal racks in de serverroom even down gebracht moeten worden heb ik een mailtje verzonden naar de klanten op wie dit betrekking heeft.

Blijkbaar iets te vaag gebleven in m’n mail, want toen ik uurtje later m’n mailbox bekeek had ik een hele stapel mails van klanten in paniek die dachten dat het hele gebouw zonder stroom gezet ging worden en die al schrik hadden voor gevoelige apparatuur die ze hier hebben staan.

Snel nieuwe mail opgesteld om de vorige ietwat te nuanceren en me voorgenomen volgende keer wat voorzichtiger te zijn met zo mails.

Deze avond een klant bezocht die wegens verbouwingswerken tijdelijk zijn computerpark naar het gebouw ernaast wou verhuizen. Stel er u geen maanden voorbereiding bij voor, 3 pc’s en een server zijn wel te verhuizen op een uurtje.

Eén probleem, de server was geconfigureerd door Jan, dit betekent dat hij vlot down gaat, maar up komen das een andere zaak!! :p
Gelukkig heeft die klant ooit het lumineuze idee gehad een ups aan die server te hangen. Onder luid gepiep van de ups en een gebroken rug later is het mij gelukt de server te verhuizen zonder hem down te laten gaan.

Binnen 3 à 4 maanden moet alles terug en probeer ik het netwerk ook up te houden.

Daarnet heeft Jan me geslaan met een stokje waarbij hij graag zou weten wat ik wou, ik nu ben en ooit nog wil worden.
Welnu de mensen die me kennen weten dat ik een relatief slecht geheugen heb, dus moest ik dit alles even overpeinzen.

Zoals elke pagadder wilde ik elke dag waarschijnlijk wel iets anders worden, maar heel lang heb ik iets gehad met het beroep van boswachter. De natuur en de vrijheid interesseerden me toen wel.

Met ouder worden ebde die interesse weg en werd ik geprikkeld door het fenomeen elektriciteit. En ook het moment dat ik een studiekeuze moest maken is het dat geworden. Elektriciteit-elektronica en achteraf elektrotechnieken. Tegen het einde van die studies was ik het ooit zo leuke fenomeen elektriciteit beu, en wou ik “iets” met computers doen.

Toch maar de studies afgemaakt, een jaartje op de dool geweest en tenslotte beslist om het dan maar zelf waar te maken. Een IT-job kreeg ik niet aangeboden, de mogelijkheid om zelf een IT-bedrijf te richten wel. CR Solutions was geboren.

Nu twee jaar later zijn we een nieuwe weg ingeslaan en combineer ik CRS met een job bij sebeco, een callcenter(hotel) waar ik de functie van systeem beheerder uitoefen.

Wat er mij nog te wachten staat?! Ik wens hier enkele jaren te kunnen blijven en sjjt zeg het niet tegen m’n baas, maar ik hoop dat CR Solutions ooit een volwaardige speler op de IT-markt wordt. Ofwel met webdesign of een andere IT-aangelegenheid, zolang het maar plezant is.

Het voordeel aan geslaan worden met zo’n stokje is dat ik nu ook enkele mensen mag slaan.. Bart, Björn en in de hoop dat dit een stimulans is om te beginnen/verder te bloggen, Gertjan.