Yet another blog!

Deze week ben ik zoals velen naar het autosalon geweest. Niet om zomaar wat naar auto’s te kijken, binnenkort moet er een nieuwe bestelwagen aangekocht worden voor Avocom, dus het was het ideale moment. Zeker aangezien deze editie de editie voor bedrijvenswagens is. Er stonden naast normale bestelwagens ook een heel pak wagens omgebouwd naar lichte vracht. Op zich was het niet iets waar ik in eerste instantie voor kwam, maar er was dan toch een betaalbare wagen omgebouwd tot lichte vracht met een grote koffer als eindresultaat weer ik interesse in had. Ik ga met de verkoper gaan praten voor een offerte, en na tien minuten praten over opties vraag ik hem om prijs te maken voor de wagen zoals hij daar syaay met een bepaald optiepakket. Krijg ik als antwoord dat dat niet gaat. Ze verkopen die wagen niet echt. De wagen die er stond is enkel gehomologeerd als personenwagen. Ik kon hem wel door de dealer laten aanpassen en zelf laten homologeren, maar zoiets duurt lang en kost wel wat extra uiteraard.

De reden? Om op het autosalon te mogen staan moet een bepaald percentage bedrijfswagens zijn. Aangezien ze er niet genoeg hadden hebben ze er dan maar wat uitgevonden. Vraag me nu af hoeveel wagens ik gezien heb die eigenlijk niet te koop zijn?

Onlangs vroeg de mama mij of ik met haar mee kon gaan naar de politierechtbank vandaag. Ze had een brief gekregen via een deurwaarder dat ze moest verschijnen. Er stond een naam in van iemand die nog moest verschijnen, maar hoe of wat, was niet duidelijk.

De naam van die andere persoon deed wel een belletje rinkelen. Ongeveer een jaar geleden is er eens iemand tegen de wagen van m’n mama gereden. Dit op een druk kruispunt, in het donker, en heel lichtjes. De mama wat in de war wou zich wat verder langs de kant zetten, maar wist niet echt wie de andere auto was en is dus maar doorgereden.
Die nacht (23u30) kreeg ik telefoon van de politie van Melle met de vraag of ik wist waar m’n moeder was. Een bizar uur om te bellen, maar ik had er geen idee van. De dag erna bleek dat de andere bestuurder naar de politie gegaan was om aangifte te doen, dit zodat haar zeker niets verweten zou kunnen worden. Geen probleem, mijn moeder ook naar de politie voor een verklaring.

Geen van beide wagens hadden schade, niemand wou klacht neerleggen tegen de andere, case closed. Of toch niet.

Vandaag op de politierechtbank eerst even staan praten met de twee advocaten van de verzekering van de tegenpartij. Blijkt dus dat de staat de tegenpartij en m’n mama wil vervolgen, m’n mama voor vluchtmisdrijf, de andere voor het niet tijdig kunnen remmen. In samenspraak met de advocaten waren we er snel uit dat we vrijspraak gingen vragen. Niemand legt iemand iets ten laste met uitzondering van de staat.
De rechter stemde hier gelukkig mee in. Echter bij het buitengaan wisten de advocaten nog te zeggen dat de procureur nog in beroep kan gaan binnen de 25 dagen, en dat de kans reëel is dat dit gebeurt.

Begrijpe wie begrijpe kan. Werk te weinig blijkbaar op de politierechtbank in Gent.

Deze post is eerder verschenen op de website van Avocom.

Avocom biedt externe IT-service aan KMO’s en bedrijven. Klantgericht denken en werken is onze troef. Naast concrete service worden wij steeds vaker gevraagd voor advies en opvolging van projecten.Onze groei werkt als een motor en wij richten ons steeds meer naar grotere klanten en opdrachten. In deze context wensen wij aan te werven een

JUNIOR IT SYS-ADMIN (m/v)

• Je zal instaan voor deployement en support van netwerken, servers en clientpc’s.
• Je doet dit in Vlaanderen en beschikt dus over een rijbewijs B.
• Je hebt een brede IT-interesse en bent leergierig. Elke klant werkt met eigen systemen, technologieën en software. De meerderheid van onze klanten gebruikt Windows, XP, 7, 2003, 2008. Meer en meer komen we ook Apple tegen. Kennis van Linux is mooi meegenomen.
• Je bent dan ook communicatief. Behalve de concrete technische service is het belangrijk om correct met elke klant te overleggen en te informeren.
• Je hebt een zelfstandige werkhouding. Wij opereren vanuit ons kantoor te Gentbrugge maar werken hoofdzakelijk op locatie bij onze klanten.

Je komt terecht in een jonge firma met ambitie waarin je zelf ook de kans krijgt je ambities te ontplooien. Je bent de eerste werknemer dus timmert mee aan de toekomst. We bieden je een afwisselende job met veel verantwoordelijkheid en kansen om bij te leren en je bij te scholen.

Vermits je tot hier bent blijven lezen, ben je waarschijnlijk geïnteresseerd. Reageer meteen en stuur mij je c.v. en motivatie op jens@avocom.be.

Zo af en toe heeft een mens eens een nieuwe uitdaging nodig. Die van mij is enkele weken terug gestart. Een nieuw avontuur, opnieuw met Tijs en Jan.

Ergens in 2004 hadden we samen al CR Solutions opgericht. Een halve hobby die wat serieuzer werd. Niet te serieus want dat bedrijfje is altijd relatief klein gebleven. Voor mij was dit m’n vaste job, voor Tijs en Jan een project in bijberoep. Zij hadden een vaste job bij een andere werkgever. Na enkele jaren ben een tweede project gestart op mezelf, Avocom. Intussen is CR Solutions blijven verder doen met het hosten van websites en ook af en toe ontwikkeling ervan. Met deze nieuwe uitdaging starten we opnieuw met ons drie, ditmaal onder de noemer SumoCoders. Ditmaal met wat meer ervaring, wat meer kapitaal en de zin en het plan er iets van te maken.

Tijs en Jan hebben beide hun job opgegeven om er zich meteen voltijds voor te smijten. We hebben onze intrek genomen in een kantoor in Gentbrugge en van daar gaan we de wereld veroveren.

Jan heeft het al perfect verwoord op zijn blog, we gaan onze bezighouden met zaken waar we echt goed in zijn:

• Advies over Web-Applicaties
• Goede Ideëenomzetten in volledig werkende applicaties
• Goede mobiele applicaties maken

Wij geloven er alvast in en afgaand op de vele positieve reacties totnogtoe jullie ook waarvoor dank!

*Deze post is eerder verschenen op de website van Avocom.

Het is eigenlijk al geen nieuwe jas meer intussen. We hebben hem al enkele weken aan, maar niettemein:

Avocom staat niet stil. Daar waar we in 2005 voornamelijk zelfstandigen en kleine KMO’s hadden als klant in combinatie met een pak particulieren, hebben we nu bijna uitsluitend KMO’s als klant. En ook deze worden steeds groter. Samen met de klanten is ook ons dienstenpakket gegroeid. Van het leveren van pc’s en randapparatuur en het bieden van support hierop zijn we gegroeid naar een volwaardige IT-partner voor KMO’s. In grote lijnen doen we hetzelfde als vroeger. We leveren hard- en software en bieden hiervoor support aan. Intussen echter een stuk professioneler en met een grondige kennis om uw KMO correct bij te staan. Ook bieden we steeds meer een oplossing wanneer er enkel vraag is naar server- of netwerkondersteuning. Mede dankzij de kennis opgebouwd doorheen de jaren  hoort ook consultancy tot ons dienstenpakket.

De laatste jaren zijn we met Avocom dus flink gegroeid en bij een kind dat groeit hoort regelmatig een nieuwe jas. Samen met onze goeie service die we blijven leveren op naar de volgende nieuwe jas!

Ik wou vanavond een ‘grote’ aankoop doen via internet, ik ken de banken intussen, dus bel ik even om de limiet van m’n Master Card voor een maand met een paar 1000 euro op te trekken. Geen probleem meneer, we brengen dat meteen in orde krijg ik te horen. Even ingeven in het systee… oeps, meneer, u heeft een lage score. Ik ga toestemming moeten vragen aan uw dossierbeheerder. Twee uur later ligt m’n aanvraag in Brussel, en moet een of andere pipo beslissen of ik aub even wat van m’n geld mag spenderen :-s

15 jaar ben ik intussen klant bij diezelfde bank, 3 vennootschappen en 1 vereniging hebben er onder mijn naam hun rekeningen. Ze weten meer van mij dan Google als het op m’n financiën aankomt, en op die 15 jaar ben ik nog nooit, en de vennootschappen evenmin, onder nul gegaan. Ik ben een keer abusevelijk op de Preventel lijst terechtgekomen, verder betaal ik zo goed als altijd op tijd m’n facturen. En toch heb ik een slechte score? Is dat misschien het probleem? Dat ik te weinig onder nul ga? Dat ze te weinig verdienen aan mij?

De bank is nog 31 minuten open, zou voldoende moeten zijn voor die pipo om dat goed te keuren hé.

Sinds m’n derde levensjaar ongeveer is het al. Zo lang erger ik me reeds aan m’n gebrekkig Frans. En ik ga me er aan blijven ergeren. Tijd dus om er iets aan te doen.

Ik was vorig jaar reeds een school of twee afgegaan om te informeren naar een opleiding in avondonderwijs, maar ik zocht iets waar de nadruk op spreken ligt, niet op schrijven.  Blijkbaar doen veel scholen het omgekeerd. Een jaartje verder, en dit jaar moet het er toch echt van komen.

Ik zat onlangs met Dimitri samen en die opperde het idee om wat gelijkgestemden te vinden, een priveleraar in te huren, en de kosten te delen.  Met andere woorden, we zijn op zoek naar gelijkgestemden. Mensen die al doende Frans willen leren. Een vaste avond in de week wat zeveren tegen elkaar in het Frans met professionele begeleiding om ons op onze talrijke fouten te wijzen en ze te verbeteren.

Mensen die weet hebben van bestaande praatgroepen mogen zeker en vast ook reageren.

Toen we een 6 jaar geleden enthousiast bezig waren met wat nu CR Solutions is hebben we alle opties overwogen. Een BVBA te duur, alledrie zelfstandig teveel rompslomp, een NV op het moment fiscaal niet interessant enz. Een VOF daarentegen leek ons wel iets, een kleine, ‘goedkope’ vennootschap om onze krachten te bundelen. Wat de nadelen van een VOF zijn vroegen we ons af? Volgens de boekhouder was het vrij simpel, de aansprakelijkheid, en je wordt niet altijd voor vol aanzien. Een VOF is goedkoop, snel opgezet, dus ook ideaal om te sjoemelen en dergelijke.

Maar je bent jong, je relativeert nog alles en we waren toen niet van plan grootse dingen te doen, dus we moesten niet voor vol aanzien worden. We dachten ook dat dat allemaal wel zou meevallen in de praktijk. Wel, het tegendeel is waar. Op korte termijn heb ik twee keer iets voorgehad wat duidelijk het verschil aantoont.

Als ik met CR Solutions afspraken maak met leveranciers moet ik vechten om iets te krijgen. Standaard betaal je op voorhand. Als je moeilijk genoeg doet krijg je een krediet van een 1000 euro, te betalen binnen de 10 dagen. Als je nog wat moeilijker doet en echt wel genoeg bestellingen doet kan dat zelf 2500 euro worden, te betalen op 15 dagen. Nu 6 jaar later, is dit nog steeds het geval. Je bent een VOF, dus je krijgt geen krediet. Ben je een BVBA? Na de eerste bestelling krijg je een krediet van 10.000 euro op 30 dagen.

Het kan zelf nog erger. 6 jaar klant bij dezelfde leverancier met CR Solutions, m’n krediet is onlangs op mijn vraag aangepast van 2500 naar 5000 euro, simpelweg omdat m’n bestellingen die 2500 euro overschrijden. Ik was er met Avocom nog geen klant. Nu wel, twee bestellingen gedaan, ik vraag een krediet aan want heb iets snel nodig en geen tijd om op voorhand te betalen. Ik stuur een balans op, diezelfde dag is m’n krediet in orde. 15000 euro, en een telefoon met excuses dat het niet meer is. Als het meer moet zijn zou ik een formuliertje moeten invullen.

Twee maten, twee gewichten. Tijd dat een VOF ook een soort balans moet neerleggen zodat je kan aantonen dat je solvabel bent.

Ik had gehoopt op een meer spannende uitkomst. Laat ik dus twee versies doen, een spannende versie, en de waarheid, aan u om uit te maken welke je verkiest.

Na navraag bij de chauffeur bleek dat hij het pakje wel degelijk op nr 67 afgeleverd had, echter daar wist niemand van iets. En nog steeds, ik ken geen Maria. Omdat het toch wel een vrij kostenlijk pakje was heeft men de chauffeur gevraagd terug te keren naar dat adres en ook aan mij gevraagd om daar aanwezig te zijn. De chauffeur komt recht naar nr 67, het juiste adres. Echter hij herkent niemand van de aanwezigen. De vrouw die getekend heeft voor het pakje is niet aanwezig. Hij beschrijft een wat oudere vrouw, lange grijze haren en met maar 1 arm. Een Maria met maar 1 arm? Zo ken ik er al helemaal geen. Na wat gepalaver besluiten we om aangifte te doen bij de politie. Op het moment dat we naar de chauffeur z’n bestelwagen wandelen, een Mercedes Sprinter, met verlengde wielbasis, elektrisch inklapbare spiegels en een achteruitrijcamera, hoor ik hem opeens roepen. ‘Daar! Dat is ze! Dat is ze!’ Ik zie nog net een voorbijfietsende vrouw, met maar 1 arm, verschrikt achter zich kijken en een tandje bijsteken.  Veel zin had dat laatste niet. De Mercedes Sprinter van de chauffeur was er een uit 2009, een 3-liter V6 met 180 PK en op de koop toe licht geladen. Van een echte achtervolging konden we dus niet spreken. Enkele huizen verder hadden we ze al ingehaald. Na wat vragen waarop de een-armige dame bits reageerde besloten we om de politie erbij te halen. De chauffeur was er zeker van dat zij het was, en ze was verdacht, ze had tenslotte maar 1 arm, zo lopen er niet veel rond.

Lang verhaal kort, de politie heeft een mini-onderzoekje ingesteld, en zij was inderdaad de persoon die getekend had voor het pakje. Haar huis lag trouwens vol met pakjes. Ze had er een ‘hobby’ van gemaakt om samen met haar man pakjes te stelen in en rond Merelbeke. Beide waren werkloos, hadden een invaliditeitsuitkering (haar man had geen benen) en een een tijd terug besloten ze de verveling tegen te gaan met hun nieuwe hobby.

Zij ging op pad met de fiets, op zoek naar adressen waar er regelmatig pakjes afgeleverd werden. Als er niemand thuis was ging ze er vervolgens zelf gaan staan wachten tot er een levering was die ze kon aftekenen. Eens afgetekend gaf ze een seintje aan haar man, die haar dan kwam halen met de wagen. Een aangepast model van een Fiat Fiorino Qubo, de man had tenslotte geen benen. Eens thuisgekomen vlogen de pakjes op een grote hoop, ze deden ze zelf niet open. De kick was genoeg blijkbaar.

Ik verwacht nog een uitnodiging van de burgemeester voor een kleine huldiging op het gemeentehuis als bedanking voor het weer iets veiliger maken van Merelbeke. Maar beste burgervader, als je dit zou lezen, dit is helemaal niet nodig, ik ben al blij dat ik m’n pakje terug hebben, en al die andere mensen gelukkig heb kunnen maken waarvan de pakjes ook gestolen waren. (het mag natuurlijk altijd, liefst niet aanstaande donderdag, andere dagen lukken meestal wel)

—————-

En dan nu de spannende versie:

De chauffeur had het pakje niet geleverd op het adres op de bestelbon, maar wel op m’n standaard leveradres. Dit stond niet op de bestelbon, maar die chauffeur levert voor een andere leverancier van me ook op dat adres, en het zal uit gewoonte geweest zijn. Ik weet nog steeds niet wie Maria is. En op dat leveradres had ik al gevraagd of er iets geleverd was, maar het pakje stond in het atelier, dus de dame aan de telefoon zal niet geweten hebben dat er iets stond.

Eind goed al goed!

Een maand terug bestel ik voor een klant een server.
Dit bij een leverancier waar ik tot nog toe weinig heb mee samengewerkt.
Eerder deze week krijg ik bericht dat de server onderweg is.
Enkele dagen gaan voorbij.
Leveringen gaat niet altijd even vlot, dus ik maak me geen zorgen.
Tot vandaag.
Vandaag maak ik me wel wat zorgen.
Ik mail even naar de leverancier.
Alles is in orde meneer Dehaese, de server is gisteren geleverd.
Maria heeft afgetekend.
Maria?
Ik ken geen Maria.
Levering is blijkbaar gebeurt of facturatieadres.
Maar ook daar ken ik geen Maria.
Wie is Maria?
En waarom tekent ze voor mijn pakketjes?
Een server van 5000 euro.
Een rackserver.
Een grote doos dus.
Op naam van Avocom.
Niet op naam van Maria.
Ik weet niet waar hij is.
De buren niet.
De leverancier ook niet.
Maria wel.
Spannend.